Asociación Cultural Fuco Buxán

Revista Razón Socialista Nº 39 [Revista da A.C. Fuco Buxán]


Ve a luz este número trinta e nove, a punto de celebrarse as Eleccións Xerais do 20 D, que non dubidamos en cualificar de históricas, onde a vixencia do Estado de Dereito, do Benestar e das Liberdades Democráticas, abertamente están en xogo. Unha prórroga ao goberno da Dereita suporía, nin máis nin menos, que un retroceso a estadios pre democráticos.

O panorama político amósanos que, a pesar da corrupción sistemática, da situación socio- económica a que nos levou o PP, Rajoy e a súa tropa incompetente, ao servizo do Mercado, aínda seguen aparecendo como ameaza certa, con determinados xuíces ao seu carón, arquivando causas, deslexitimando probas, destituíndo a outros maxistrados que van no camiño correcto. A desconformidade que mostran moitos dos seus propios políticos e militantes empeza a resultar máis que evidente.

Fuco Buxán, de novo sinala a necesidade de cambio profundo, e non meros retoques, apostando pola derrota das políticas neoliberais e da fórmula política do bipartidismo. Do mesmo xeito, compre resaltar o papel dos movementos sociais como motores do cambio. Nós, que impulsamos a creación das mesas de converxencia e que buscamos vías de superación do statu quo, non podemos estar a expensas das vellas políticas.

A necesidade de agrupar as forzas de esquerda nunha fronte o máis ampla posible, resaltando todo aquilo que nos une, mediante acordos pre e post electorais, segue pendente de aprender das leccións que nos brinda a Memoria Histórica: o que sucede cando marchamos desunidos, o aínda peor, inimigos encarnizados e excluíntes.


Todo isto do que estamos a falar transcorre nun estado de cousas altamente preocupante.
A terceira parte da poboación en risco de exclusión social, a taxa do paro máis alta de Europa, precarización do emprego, baixada de salarios, retrocesos nos servizos públicos -sanidade, ensino-, recortes na cobertura do paro -é dicir máis paro, pobreza, desigualdade- e unha corrupción xeneralizada, este é o resultado das políticas da austeridade auspiciadas pola Troika e implementadas polos gobernos do PP, se ben a súa aplicación comezou no 2010 baixo o último Goberno Zapatero.

A confrontación con Catalunya, alentada polo PP ao longo dos anos, impedindo entre outras a modificación do estatuto de autonomía despois de votalo o Pobo de Catalunya, favoreceu o auxe das posicións independentistas.

Máis do 80 % da poboación catalá está a prol dun referendo onde poida decidir sobre o seu futuro e a relación co Estado. As recentes eleccións autonómicas deron como resultado o triunfo dos independentistas –Junts xsi e a CUP- acadaron a maioría absoluta de deputados, aínda que dende a perspectiva plebiscitaria o apoio á proposta non acadou o 50%.

No desgaste dos Gobernos do PP e do bipartidismo xogou un papel esencial a ampla mobilización social contra os recortes, Reforma Laboral ou a Lei Mordaza, protagonizada sobre todo polos movementos sociais: 15M, mareas cidadás, plataformas antidesafiuzamentos, marchas da dignidade..., pois os grandes sindicatos, CCOO e UGT, trala última folga xeral de 2012, adoptaron unha actitude “negociadora” coa Patronal e o Goberno, renunciando á mobilización.

A cristalización política da indignación cidadán contra as políticas de recortes, da involución político - social, tivo lugar coa irrupción de Podemos nas eleccións europeas. Os procesos electorais das municipais e autonómicas, co triunfo das candidaturas de converxencia en Madrid, Barcelona, Zaragoza, Cádiz, A Coruña, Santiago, Ferrol..., confirmaron o avance de posicións rupturistas e de cambio político, permitindo o desaloxo do PP naquelas comunidades que pasaron a ser gobernadas polo PSOE tralo acordo con Podemos e outras forzas.


As elites europeas –a gran Banca e as grandes empresas- a través da Troika, manobran para impedir o avance das forzas políticas rupturistas que rematen coas políticas de austeridade ó seu servizo e máis a asfixia económica a que someteron ó sistema bancario grego para dobregar ó Goberno de Siryza. Nesta guerra de posicións, Tsipras veuse obrigado a dar un paso atrás. Agora, en Portugal, o seu o presidente o dereitista Cavaco Silva, outorgou á dereita que perdeu as eleccións a decisión de constituír o Goberno, fronte a unha maioría de esquerdas que acadou un pacto para gobernar, e hoxe goberna no noso pais veciño.

Tamén aquí, ante o desgaste progresivo do goberno do PP e da impugnación das súas políticas, a minoría beneficiaria das mesmas e o Goberno de Rajoy pretenden a consolidación da súa hexemonía cunha restauración do bipartidismo ad hoc, para seguir espoliando á cidadanía, poñendo todo o aparato mediático á súa disposición cara ás eleccións do 20D, cos seguintes eixos de opinión.

 
 Presentación da revista na Galería Sargadelos o pasado xoves 10 de decembro 2015

Exposición "10 anos de historia filispiniana".

A prehistoria do Colectivo OPAÍÍ-Rádio FilispiM remóntase á desaparecida emisora universitaria Radio Kaos. Tras o verán de 2003, algunhas voces que xa participaran da mencionada experiencia sentían a necesidade de volver ás ondas e outras persoas interesáronse na idea. Após varias asembleas en locais de ocio, o 28 de novembro de 2003 fixeron un primeiro chamamento aberto á cidadanía para presentar esta iniciativa de crear unha nova emisora. Desta vez sería un medio libre, independente das institucións oficiais, e ao servizo da comunidade. A denominación debía ser claramente ferrolá, tanto para o colectivo como para a emisora.

Tras esa data no Ateneo Ferrolán, o proxecto de Rádio FilispiM participou en decembro no Foro Negro nunha mesa de traballo xunto a Piratona, Kalimera e outros medios de contrainformación. Nun período de gran actividade contra-informativa en Galiza e o Estado, o colectivo realizaba unha asamblea tras outra. Debatía ideas, obxectivos e estatutos, organizou a asamblea de constitución dos principios de ReGARLIC (rede galega de radios libres e comunitarias) e plantexaba iniciativas de recadación para adquirir o equipamento técnico. Entre as realizadas, a edición dun fancine, ciclos de cinema, festas varias, a confección e venda dun par de CDs compilatorios de grupos e solistas da comarca e, sobor de todo, un exitoso I Festival Conspirando por umha Rádio Livre na semana santa de 2004. Conseguidos os cartos, a emisora comeza emitir en probas desde o Ateneo Ferrolán, nun “metro cuadrado” rehabilitado no verán de 2005. "A nossa história facémola nós” da Matraca Perversa é a primeira canción que soa no 93.0 da FM (agora estamos no 93.9FM) o 27 de agosto de 2005.

Coa intención de ter presenza alén das ondas, comezan unhas sesión vermú que se manteñen na actualidade con periodicidade, teñen lugar varias edicións do festival Conspirando e últimamente a radio desprázase no Filispim Vai... a diversos locais da comarca. E se falamos de desprazamentos, Rádio FilispiM viviu dúas mudanzas. No dial, móvese ao actual 93.9 da FM o 15 de decembro de 2006 pola “concesión legal” do 93.0 a unha radio privada. Na ubicación física, o inicio das obras de rehabilitación do Ateneo Ferrolán en xuño de 2005 fan necesario o cambio de local e, pasado o verán, as ondas filispinianas volven ao ar desde a súa actual ubicación na traseira do Mercado de Caranza.

Nestes 10 anos de existencia, moitas voces e propostas chegaron, participaron, resistiron, saíron e regresaron, sempre achegando novos folgos e pluralidade a esta experiencia. Rádio FilispiM segue aí, libre e comunitaria, chamando ao teu interese, á túa participación, á túa achega.

Manifestación en Defensa Do Naval

 

O Comité de Empresa fai un chamamento a tod@s os traballador@s á PARTICIPACIÓN na MANIFESTACIÓN, convocada polos Comités de Empresa de Navantia e Delegad@s da Industria Auxiliar, o DOMINGO día13 en Defensa Do Naval.

A saída será dende o Inferniño ás 12:00 h continuando pola Estrada de Castela, Praza de España, Rúa do Sol, Rúa Arce, Rúa Real rematando na Praza de Galicia, fronte o Teatro Jofre, onde se fará lectura dun manifesto.

Ferrol, a 11 de decembro de 2015

Delegación do CCE no Parlamento Europeo


Unha delegación do Comité Cidadán de Emerxencia, integrado nun Colectivo convidado por Lidia Senra, Eurodeputada de AGE visitou o Parlamento Europeo en Bruxelas, para denunciar de novo ante a Comisión Europea os perigos e ilegalidades da Planta de Gas de Reganosa e o desleixo das Administracións nas rías e ríos de Galicia.

Valorouse a posibilidade de levar adiante accións conxuntas a nivel nacional, e AGEe rexistrará preguntas ao respeito dos distintos casos.

O Comité de Emerxencia da Ría de Ferrol, -plataforma que agrupa a máis de medio centenar de entidades galegas e que naceu para denunciar a problemática derivada da localización da planta de gas de Reganosa en Punta Promontorio (Mugardos), no interior da ría de Ferrol-, leva anos organizando accións de protesta contra a entrada de gaseiros na ría e desde o inicio esixiu que Reganosa non se instalase na ría ferrolá debido aos riscos que supón para a zona e que afectan tanto á veciñanza como á actividade marisqueira, ademais, acúsana de estar empregando "un sistema de regasificación de xeito fraudulento".

Durante a súa exposición diante da DX de Medioambiente salientaron tamén outras fontes de contaminación que está a padecer a ría, como por exemplo á "canalización dos verquidos urbanos e industriais dos cinco concellos da ribeira, cunha poboación conxunta en torno aos 140.0000 habitantes -que acadan unhas 100.000 Tons/día sen ningún tipo de depuración previa-, pero tamén as pontes do Ferrocarril e As Pías, que actúan a modo de barreiras, impedindo a circulación das fortes correntes e provocando a acumulación dos lodos cun metro de espesor nalgunhas zonas". Lembraron tamén o procedemento de instalación na ría da empresa "Forestal del Atlántico", que "realizou uns enormes recheos de máis de 120.000 m² no interior da Ría de Ferrol". O desmedido crecemento que se produciu neste complexo industrial entre as anos 1990 e o ano 2004, relataron, "realízouse coa conivencia e o apoio interesado da Administración presidida por Fraga Iribarne, dándose o caso de que conselleiros como José Antonio Orza Fernández integraron o Consello de Administración de "Forestal del Atlántico" ata o seu nomeamento como Conselleiro, e con posterioridade e durante toda a súa etapa de goberno, seguiu como socio desta empresa".

Os efectos perniciosos dos recheos, dos verquidos químicos de Forestal e agora do sistema de regasificación, "non só afectan directamente aos bancos marisqueiros de Sta. Lucia, A Barca e Noville", quixeron deixar claro, "senón ao conxunto dun ecosistema como o da Ría de Ferrol".


ÁLBUM FOTOGRÁFICO


Ler o documento completo remitido por AGE-e

O CNI veta a Xaquín García Sinde por ‘anticapitalista e internacionalista’


O CNI veta a Xaquín García Sinde por ‘anticapitalista e internacionalista’ ¡En defensa dos dereitos democráticos!

ACTO  PÚBLICO:  
MÉRCORES 2 ás 19:00 horas  no ATENEO FERROLÁN

Falarán:

JAVIER  LOSADA - Membro da Comisión Executiva de CCOO de Navantia-Ferrol

SARI  ALABAU - Dirixente do Partido Comunista, encarcerada a raíz do 10 de Marzo de 1972 e procesada no xuízo dos 23

MIGUEL  CASTRO - Coordinador local de Esquerda Unida de Ferrol

LUCO  PORTO - Dirixente histórico de CCOO da Bazán

XAQUÍN  GARCÍA  SINDE

Sentimento polo falecemento de Xosé Chao Rego





A A.C. Fuco Buxán amosa o seu sentimento polo falecemento de Xosé Chao Rego, lembrando con gratitude o seu compromiso social e en defensa da liberdade, da democracia e da clase obreira.

__________________________________________________________________________

A PEPE CHAO REGO, MESTRE DE VIDA E AMIGO, COMA NUNCA, GRACIÑAS

   XAQUÍN CAMPO FREIRE. MANDIÁ-FERROL, 28-11-2015.

Querido Pepe Chao: Hoxe van ser moitos os que falen e  escriban de ti. Cada un farao desde o seu universo referencial emotivo. E entre todos iremos poñendo as teselas para un mosaico da túa inesgotábel personalidade e inmensa creatividade.

A miña ligazón agradecida contigo vén de moi lonxe. Setembro de 1955. Desde entón xa foi un continuum. Hoxe quero reafirmar esa fidelidade de mutua amizade “sen que a morte nos separe”.

Quero retomar algo que escribín o mércores 27 de octubre de 2010 porque, máis aló da nosa amizade persoal, isto reflicte mellor a nosa relación comunitaria vista desde Ferrol, onde traballamos xuntos tanta xente e tanto tempo. Velaquí a memoria:

“PARQUE XOSÉ CHAO REGO”. Hai datas ben ledas para toda unha comunidade. O Pleno do noso Concello aprobounos hai uns días, por unanimidade, o nome deste polígrafo para o noso rueiro oficial. Santa Mariña do Vilar e todo Ferrolterra, as letras e a cultura galegas estamos hoxe de festa. Parabéns!

Nese monumento a Pepe Chao, estará, como di el, “todo un estilo de sermos comunidade, e estaremos aí todos e cada un dos que con el traballamos, loitamos, sufrimos e esperamos”. Porque houbo de todo.

Hoxe a nosa memoria é fiel e faille xustiza a un dos bos e xenerosos. A nosa boca énchese de cancións e poesía. O noso corazón reborda de agradecementos e dos nosos ollos xorden bagoas de emoción. As palabras fican pequenas para expresarmos axeitadamente o sentido profundo desta decisión. O seu eco resoa forte e fondo. Porque o pobo é quen máis ordena.

Coidaremos deste monólito como cousa e causa nosa, como significante de toda unha etapa vivida con moita esperanza, pero tamén con sangue, suor e bágoas. Non podemos permitir que se destrúa a obra deste eminente fillo adoptivo de Santa Mariña do Vilar que tanto esforzo e estudo consagrou para dotar á parroquia de nome e honra universal e de verdadeiras obras arte. Abonda con abrir Google para comprobalo. Aí están ese mosaico de González Collado do ano 1960. O Pantocrátor de Segura Torrella na ábsida do templo. A talla da Virxe, dun verdadeiro artista, que polo seu vivir un tanto bohemio perdeuse no anonimato e do que debemos recuperar o seu nome. A fachada absolutamente orixinal, á que non lle damos o seu auténtico valor.

A nosa Igrexa Vella coas arquivoltas da porta principal cheas de signos de historia antiga. E tan antiga! O documento escrito de máis antigüidade de todo Ferrol é xustamente o que fai referencia a esta capeliña. Igrexa da que fala o Padre Sarmiento nos relatos das súas viaxes pola Galiza. Igrexa que foi queimada do 1936 e que Pepe Chao restaurou, seguindo os planos do Arquitecto Rodolfo Ucha Donate, para dedicala a servizos sociais da parroquia, porque na escola nacional nacía a auga onde os nosos nenos de daquela puñan os pés todos os días. Posteriormente serviu para introducir nas letras aos nenos xitanos que acababan de asentárense para deixar a transhumancia secular.

Hoxe, devolta de novo ao culto, o seu destino orixinario, onde algúns que aínda vivides viñestes prometer nos anos vinte o voso amor. Preguntádello a Maruja Purriños.

Mas por riba das pedras e de todo está o traballo humano de D. Xosé. A súa entrega polas persoas, a súa dedicación sen límites a todos nós, o seu testemuño de fe cristiá e a loita pola xustiza que lle custou, xunto con Vicente Couce e moitos outros, persecucións varias naqueles tempos da longa noite de pedra incluída a cadea. Pepe Chao, o noso benquerido D. Xosé, ficará así sempre connosco e para a posteridade co seu nome imperecedoiro.

Teño, como promotor principal, que mostrar agradecementos a D. Amable Dopico pola súa axuda silenciosa, eminentemente eficaz. A cantos nos ofreceron as súas incondicionais sinaturas para acompañármolas ao expediente preceptivo nestes casos. Tamén á Corporación Municipal, que unanimemente aceptou esta proposta. A D. Vicente Irisarri, o noso Sr. Alcalde que con toda honra para todos nós os veciños, presidirá, sen dúbida, o acto de inauguración

Non teño palabras suficientes para Dona Mercedes Carbajales. Acollida, desvelos, preocupación, visitas a ese lugar, consellos, facilidades, orientacións,  o corrixir erros, fallos ou defectos, o interés pola tramitación seria e rigorosa no proceder, sen pausas no tempo. Mercedes, para ti o noso inmenso recoñecemento.

A D. Javier, o Párroco actual, e a toda a parroquia de Santa Mariña, que se vos pode dicir? Tendes o corazón a flor da pel pola sorte de vivirmos este intre co noso Pepe Chao Rego e a súa dona Sari.

Queremos poder dicirlle con grito forte e sincero: GRACIÑAS, PEPE, POR TODO. AD MULTOS ANNOS VIVAS, DOMINE JOSEPH!”

Pasaron cinco anos. Hoxe, 28 de novembro de 2015, querido Pepe Chao Rego, coma nunca: GRACIÑAS,  MESTRE DE VIDA E AMIGO. Encheremos a cotío de flores frescas o monumento á túa memoria, mentres che falamos desde o corazón.
Sempre teu
 Xaquín Campo Freire
A+ | a-

Séguenos no Twitter